یادداشت؛سیده مریم افضلی خبرنگارپایگاه خبری تحلیلی لیجار

سرزمین ایران، در گذرِ پرفراز و نشیب تاریخ، همواره همچون دژی نفوذناپذیر در برابر هجومِ تاریکی‌ها ایستاده است.

این ایستادگی، نه یک انتخابِ گذرا، بلکه بخشی از هویتِ تاریخی و خمیرمایه‌یِ غیرتِ مردمی است که آموخته‌اند «آزادی» و «عزت»، کالایی ارزان نیست که به راحتی به دست آید، بلکه گوهری است که به قیمتِ خونِ بهترینِ فرزندانِ این خاک پاسداری شده است.

شهدا، آن قافله‌سالارانِ نور و حقیقت، با نثارِ خونِ خویش، نه تنها مرزهای جغرافیایی را از تجاوز مصون داشتند، بلکه «درسِ ایستادگی» را به شکلی عملی و جاودانه در مکتبِ خود ثبت کردند.

آن‌ها با جان‌فشانیِ خویش به ما آموختند که در برابر تندبادهای تحریم، تهدید و هجمه‌های دشمن، راهی جز «استقامتِ آگاهانه» وجود ندارد.

خونِ پاکِ آن‌ها، نهالِ غیرت را در دل‌هایِ این ملت آبیاری کرد تا در روزهای سخت، ریشه‌هایِ باورِ ملی عمیق‌تر شود و درختِ عزت، سرسبزتر از همیشه باقی بماند.

غیرتِ مردمِ ایران در برابر دشمنان، تنها یک واکنشِ هیجانی نیست؛ یک «بصیرتِ تاریخی» است.

مردمی که می‌دانند هر زمان که دشمن لبخندِ فریب یا چهره‌یِ خشم نشان می‌دهد، تنها راهِ بقا، حفظِ اتحاد و تکیه بر توانِ داخلی است.

این ملت با ایستادگیِ خود، به تمامِ بدخواهان ثابت کرده است که ایران، خانه‌یِ تسلیم نیست؛ خانه‌یِ کسانی است که یاد گرفته‌اند هزینه‌یِ مقاومت، بسیار شیرین‌تر از ذلتِ سازش است.

امروز، ما وارثانِ این میراثِ گران‌بهاییم و درسِ شهدا برای ما این است که حافظه‌یِ تاریخی‌مان را زنده نگه داریم و بدانیم امنیت، آرامش و استقلالی که امروز بر سرِ ما سایه افکنده، محصولِ ایمان و استقامتِ کسانی است که از «خود» گذشتند تا «خدا» و «میهن» باقی بماند.

وظیفه‌یِ ماست که این مشعلِ غیرت را روشن نگه داریم و با استقامت در مسیرِ پیشرفت، به دشمنانِ این مرز و بوم یادآور شویم که این ملت، همچنان ایستاده است؛ استوارتر از کوه، و سرافرازتر از همیشه.