یادداشت// علی حسامی دانشجوی دکتری حقوق خصوصی

آزمون جامع دکتری دانشگاه آزاد تا به امروز ۳ مرتبه به دلیل شرایط حاد کرونایی به تعویق افتاده است ، این تعویق ها در ماه های خرداد ، تیر و مرداد که شرایط این بیماری به مراتب کنترل شده تر از امروز بود ، صورت گرفته است و تا به امروز نظر دانشگاه آزاد ، فقط و فقط برگزاری آزمون به صورت حضوری و کتبی می باشد.

برگزاری آزمون جامع دکتری دانشگاه آزاد در حالی می باشد که دانشجویان ، دروس آزمون را در ترم های قبل گذرانده و حتی در دوران کارشناسی و کارشناسی ارشد هم این دروس را مطالعه نموده اند. حال سوالی که پیش می آید این است که اصرار مسوولین برای برگزاری آزمون به صورت حضوری در این شرایط فوق حاد کرونایی چیست؟ آیا به غیر از تهدید و آسیب جسمی و روانی دانشجویان و خانواده های آنها و افراد مرتبط با آنان ، نتیجه دیگری دارد؟ آیا این آزمون آن قدر مهم می باشد که دانشجویان دکتری که برای رسیدن به این مرحله ی علمی ، به انداه ی کافی از آزمون های مختلف سربلند بیرون آمده اند ، حتما برگزار گردد؟

همه ی ما واقف هستیم که برقراری هر نوع تجمع در این شرایط حاد با توجه به جهش ویروس کرونا حتی با رعایت کامل پروتکل های بهداشتی نیز بسیار مخاطره آمیز می باشد . حضور چندین نفر کنار یکدیگر در فضای سربسته به مدت زمان طولانی که ۴ ساعت به طول می انجامد و یا اینکه برخی از دانشجویان مجبورند با وسایل نقلیه عمومی و از شهرهای مختلف به محل آزمون بیایند و یا برداشتن ماسک هرچند به مدت خیلی کوتاه توسط دانشجو جهت نوشیدن آب در طول برگزاری آزمون و بدتر از همه اینکه عده ای از دانشجویان ناقل این بیماری بوده ولی چون علایمی در آنها بروز نکرده ، به محل آزمون آمده و دانشجویان دیگر را مبتلا نمایند.

با تمام این تفاسیر کمترین خواسته ی دانشجویان دکتری ، حذف آزمون و معدل گیری از دروسی که دانشجویان در ترم های قبل در مقطع دکتری گذرانده اند، می باشد. لازم به ذکر است که این امر قبلا توسط دانشگاه های دولتی در همان ابتدای امر مثل دانشگاه صنعتی امیر کبیر ، به دلیل شرایط خاص کشور صورت گرفته و  امر غیر منطقی و نامعقولی نمی باشد.

در این برهه که حداقل در تمامی خانواده ها ، یک نفر از اقوام یا آشنایان یا دوستان درگیر این بیماری و یا سوگوار عزیز از دست رفته ای می باشند، پافشاری در برگزاری حضوری چنین آزمونی دور از انصاف و چشم پوشی از سلامت جسم و روح دانشجویان و جامعه می باشد.